E-mailadres dinsdag 28 januari 2014 15:42 Afdrukken

column: toegankelijke stadsparken

Column: Toegankelijke stadsparken 

Heerlijk dwalen door een park en telkens leuke nieuwe plekjes ontdekken, hoekjes of gazons, borders of speelplaatsen; ik kan er enorm van genieten. Of het nu het Vondelpark in Amsterdam is, de Villa Borghese in Rome of het Parc de la Ciutadella in Barcelona: ze blijven fascineren. 

Misschien juist wel doordat je ervan kunt genieten samen met zoveel andere bezoekers; dát maakt dat zo’n park leeft. Er is makkelijk een praatje te maken, er wordt even met elkaar gelachen om een kind dat nat wordt in de fontein of om een zonderling die de aandacht trekt door zijn bijzondere verschijning. Een stadspark maakt mensen toegankelijk.

Voor een mindervalide is ‘dwalen’ door een park niet letterlijk te nemen. Voor een rollatorgebruiker, rolstoeler, scootmobieler of iemand met een kinderwagen is vooral de verharding van de paden van belang, waardoor ze soms een andere route moeten nemen. In sommige parken zijn de paden van asfalt en daarmee uitermate geschikt voor mensen met een fysieke beperking. Helaas nodigen die paden ook vaak uit tot fietsen, met gevaar voor de langzaam voortbewegende rollatorgebruiker. Zij zijn al gauw uit hun evenwicht gebracht door een snel voorbij flitsende fietser. 

Glasscherven
Paden die verhard zijn met natuurlijke materialen, zijn voor een scootmobieler of iemand met een kinderwagen of elektrische rolstoel geen probleem. Voor een rollatorgebruiker en rolstoeler wel. Zo kwam ik in een stadspark een verhard pad tegen, waarvan het materiaal was samengesteld uit gezeefd afval. Daarin bevonden zich onder andere kleine stukjes steen en glasscherven, die volgens de leverancier niet meer scherp waren. Toch rijdt een rolstoeler niet meer helemaal gerust rond als hij glasscherven in het pad ziet liggen... Een rollatorwiel springt weg op zo’n klein stukje steen of glas en kan de wandelaar net uit evenwicht brengen.

Letterlijk dwalen
Voor een slechtziende of blinde is het vaak een uitdaging langs de natuurlijke gidslijnen de weg te vinden, want geleidelijnen zijn er natuurlijk niet. Doordat bankjes of afvalbakken op het pad staan en de natuurlijke gidslijn onverwachts onderbreken, kan iemand zich lelijk bezeren. Route-aanduidingen zijn meestal nog niet in braille geschreven of van audioweergave voorzien, zodat het vinden van de weg nogal eens een uitdaging vormt en het soms letterlijk dwalen wordt. Die aanduidingen zouden trouwens wel een leuk project kunnen zijn voor een lokale Lions club of jubilerend bedrijf….

Denise A.M. Janmaat
Directeur Nederlands Instituut voor Rolstoeltoegankelijkheid

 

Meest bekeken projecten

Error: Any articles to show

Meest bekeken producten

Error: Any articles to show

Adverteren

Wilt u meer weten over de advertentiemogelijkheden van Platform Toegankelijkheid?
 


Klik hier voor informatie

Contact

Voor al uw vragen en opmerkingen kunt u contact opnemen. Altijd binnen 24 uur bericht terug!
 

Naar contactpagina

Banner Banner Banner Banner