E-mailadres dinsdag 28 januari 2014 14:08 Afdrukken

Slechte toegankelijkheid werkt eenzaamheid in de hand

“Slechte toegankelijkheid werkt eenzaamheid in de hand”

De oudere van de toekomst woont steeds langer thuis door domotica toepassingen, verspreid over de stad. Maar buitenshuis verandert er niets, waardoor ouderen in een isolement raken, alle gezondheidsproblemen ten spijt. 

Design for all aanpak
Het aantal senioren verdubbelt de komende dertig jaar. Deze wetenschap vraagt al de nodige aandacht, maar ouderen blijven ook langer actief en zijn vaak autoafhankelijk. Maar wat als de auto wegvalt? Er komt een tijd dat de gezondheid van de ‘vitale oudere’ hard achteruit gaat. Inzetten op goed openbaar vervoer en goede fietsroutes lijkt logisch, maar in de praktijk houden gemeenten vaak nog niet voldoende rekening met de vergrijzing. Dit is de stelling van Marco Aarsen, landschapsarchitect bij Goudappel Coffeng. “De omlooptijd van openbare ruimte inrichting is zo’n dertig jaar, dus kunnen gemeenten nu al inspelen op het grijze toekomstbeeld en hiermee kosten besparen. Eenzaamheid gaat hand in hand met gezondheidsproblemen en dat heeft zijn weerslag op de zorgkosten. Bovendien wonen veel ouderen in jaren ’70 en ’80 wijken, die toch al aangepakt moeten worden. Het is beter nu geld te steken in de openbare ruimte dan later in de zorg. ” Aarsen is van mening dat de toegankelijkheidsmaatregelen die nu worden genomen vaak op detailniveau liggen en een korte termijnoplossing zijn, denk aan een onhandig paaltje of extra parkeerplekken. “Gemeenten moeten vergrijzing juist in hun visie en beleidsplannen inweven en een design for all aanpak nastreven op het gebied van bereikbaarheid, toegankelijkheid en mobiliteit. Wijk daarbij af van het ‘norm-mens’-denken: wijken we allemaal niet eens af van wat als normaal wordt beschouwd? Kinderen hebben bijvoorbeeld langer groen licht nodig, mensen met een kinderwagen meer ruimte.” 

De hele stad levensloopgeschikt
De toegankelijkheidsfocus ligt nu vooral op goede looproutes en een goed bereikbare bushalte bij verzorgingstehuizen. Maar de senior van de toekomst woont daar niet, die woont nog steeds verspreid over de stad. “Dat betekent dat de hele stad levensloopgeschikt moet zijn”, aldus Aarsen. “Anders sluit je mensen van de samenleving af.” Dat klinkt als een nobel streven, maar hoe pakken gemeenten dat aan? Aarsen daagt in deze overheden en andere partijen uit met innovatieve ideeën te komen. “Denk bijvoorbeeld breder na over de fiets en maak je OR ook scootmobielvriendelijk”, tipt Aarsen. “Of rust verkeersregelinstallaties uit met twee knoppen om de oversteektijd van de mindervalide te vergroten. Kijk ook goed naar alternatieven, zoals nieuwe vormen van OV. Maak het kleinschaliger en laat ouderen als vrijwilliger rijden voor het sociale component. Je moet het zo aanpakken dat je de kaders voor de toekomst stelt. Maak daarbij de ouderen ook enthousiast en laat ze meedenken: de plannen moeten zo dicht mogelijk in de buurt komen van de vrijheid die de auto biedt.” De babyboomgeneratie wordt immers ook gekenmerkt als de ‘ANWB-generatie’, die niet zonder de auto wil en dit nog echt als een statussymbool ziet. “Door slimme maatregelen houd je de stad, wijk en bewoners mobiel, vitaal en gezond” , vat Aarsen zijn betoog samen.

 

 

Meest bekeken projecten

Error: Any articles to show

Meest bekeken producten

Error: Any articles to show

Adverteren

Wilt u meer weten over de advertentiemogelijkheden van Platform Toegankelijkheid?
 


Klik hier voor informatie

Contact

Voor al uw vragen en opmerkingen kunt u contact opnemen. Altijd binnen 24 uur bericht terug!
 

Naar contactpagina

Banner Banner Banner Banner